Zonkey & Zorse

 

Εκτός από τη διασταύρωση αλόγου με γαϊδούρι από όπου προκύπτει το μουλάρι, ο άνθρωπος κατάφερε και τη διασταύρωση ζέβρας με γαϊδούρι αλλά και ζέβρας με άλογο, παράγοντας αντίστοιχα το zonkey και το zorse. Όλα αυτά τα υβρίδια, γεννιούνται με μονό αριθμό χρωμοσωμάτων οπότε είναι στείρα.

Κι ενώ με το μουλάρι ο άνθρωπος επιδίωξε να δημιουργήσει το ιδανικό ζώο εργασίας (γιατί συνδυάζει το μέγεθος και τη δύναμη του αλόγου με τις αντοχές του γαϊδουριού), το zonkey και το zorse φαίνεται να προέκυψαν περισσότερο για αισθητικούς λόγους.

Υπάρχει όμως και μια πρακτική αιτία, που έχει τις βάσεις της στην ανοσία της ζέβρας σε ασθένειες της Αφρικής. Οπότε το zonkey και το zorse έχουν ανθεκτικότερη κράση, φέρουν όμως πολλά στοιχεία  από τον ανεξάρτητο και ευέξαπτο χαρακτήρα της ζέβρας, κάνοντας μάλλον δύσκολη τη ζωή αυτού που θα δοκιμάσει να εκπαιδεύσει και ακόμα χειρότερη αυτού που θα  ιππεύσει.

Οι προσπάθειες για εξημέρωση της ζέβρας εγκαταλείφθηκαν στις αρχές του 20ου αιώνα. Τα αποτελέσματα σπάνια είχαν επιτυχία. Σύγχρονοι εκπαιδευτές θέλοντας να δοκιμάσουν νέες μεθόδους, κατέληξαν στα ίδια συμπεράσματα. Κάποιος αναφέρει: «μετά από πολύμηνη θετική εκπαίδευση και με τεράστια υπομονή, η ζέβρα φάνηκε να κάνει κάποια πρόοδο. Την μια μέρα ήταν ο πιο καλός συνεργάτης, την επομένη φερόταν σαν να μην έχει ξαναδεί άνθρωπο».

Η ζέβρα αποδείχτηκε πιο ισχυρή στην επιθυμία της για ανεξαρτησία και πιο επιφυλακτική από όλα τα ιπποειδή προς τον άνθρωπο. Το περιβάλλον στο οποίο έζησε εδώ και χιλιετίες είναι γεμάτο σοβαρούς κινδύνους (πχ.λιοντάρια, κροκόδειλοι, φίδια) οπότε έχει ανεπτυγμένα σε μεγάλο βαθμό τα φυσικά ένστικτα φυγής και επιθετικότητας που της επέτρεψαν να επιβιώσει.

Κάπως έτσι κέρδισε το προνόμιο να ζει, όπως όλα τα πλάσματα φτιάχτηκαν να ζουν: χωρίς εμάς!

Από τις λίγες προσπάθειες που φαινομενικά πέτυχαν, αυτή του Βικτωριανού ζωολόγου λόρδου Walter Rothschild. Είχε είσάγει και εκπαιδεύσει ζέβρες να τραβούν την άμαξα του. Με αυτές συνήθιζε να επισκέπτεται  το Buckingham Palace.