Ο Πρωτέας και πώς η παραμέληση φτάνει στη κακοποίηση.

Υπάρχουν περιπτώσεις που από άγνοια γίνονται λάθη σχετικά με τη σωστή διατήρηση ενός ζώου. Η περίπτωση όμως που αντιμετωπίσαμε στις 23 Οκτωβρίου στα Σπάτα, συνιστά κατάφορα κακοποίηση. Ένας γαιδαράκος, όχι πάνω από 15 ετών, περιφερόταν επί μακρόν όπως ενημερωθήκαμε σε χωράφια έξω από τη πόλη, κουτσαίνοντας και όσοι τον έβλεπαν πίστευαν πως είναι γεμάτος όγκους. Πηγαίνοντας στο σημείο που μας κατέδειξαν συναντήσαμε ένα ζώο ξαπλωμένο δίπλα στο δρόμο. Πλησιάζοντάς το, αυτό σηκώθηκε δείχνοντάς μας πως του είναι ιδιαίτερα επώδυνο να πατάει και να κινείται. Οι οπλές του, υπερβολικά μακρυές και στραβές (κομμένες άτσαλα με πριόνι, σε κάποια αποτυχημένη προσπάθεια να συμμαζευτούν), είχαν προκαλέσει παραμόρφωση στις αρθρώσεις του μεσοκυνίου.  Και σα να μην έφτανε αυτό, για να είναι δύσκολη και άδικη η ζωή του βιώνοντας την εγκατάλειψη κάθε στιγμή, το σωματικό του βάρος επιδεινώνει ακόμη περισσότερο το πρόβλημά του. Είναι το πιο παχύ γαιδουράκι που έχουμε συναντήσει μεχρι σήμερα.

Πώς μπορεί να κατάντησε έτσι; Το ζώο αυτό πρέπει να τρεφόταν για χρόνια με εντελώς ακατάλληλες για το είδος του τροφές και να ζούσε περιορισμένο χωρίς ελευθερία κίνησης. Αυτό προκάλεσε υπερβολική συσσώρευση λίπους στο σώμα και φυσικά αλλοίωση των οπλών. Στα χάλια αυτά ούτε για εργασία έκανε, ούτε αξία μεταπώλησης είχε, οπότε και εγκαταλλείφθηκε.

Καλέσαμε την Άμεσο Δράση, που ήρθε εντός δεκαλέπτου, κατέγραψε το συμβάν και κατόπιν πηγαίνοντας στο ΑΤ Σπάτων έγινε η μήνυση κατ´ αγνώστου για εγκατάλειψη και κακοποίηση, μιας και η κατάσταση του ζώου αυτό δηλώνει.
Το γαϊδουράκι μεταφέρθηκε άμεσα στις εγκαταστάσεις μας για να προσφέρουμε κάθε δυνατή φροντίδα ώστε να ανακάμψει το συντομότερο.

 Παρότι αρκετά φοβισμένος, κατάλαβε ότι είναι ασφαλής και μας έδειξε εμπιστοσύνη. Οι οπλές ήταν οι πρώτες που φροντίσαμε και η ανακούφιση ήταν άμεση. Δεν θα επανέλθουν όμως ποτέ στο φυσιολογικό. Η ζημιά από την ενδονυχίτιδα είναι μη αναστρέψιμη, η εντατική περιποίηση θα σταθεροποιήσει τη κατάσταση τους και θα προσφέρει καλύτερη ποιότητα στη βάδιση του.

Η μεγαλύτερη αλλαγή όμως έχει έρθει από την παρουσία των άλλων γαϊδουριών. Το μελαγχολικό και παραιτημένο ζώο που συναντήσαμε δίπλα στο δρόμο, αρχίζει να δίνει τη θέση του σε ένα χαρούμενο και περήφανο πλάσμα που ομορφαίνει μέρα με τη μέρα. Ελπίζουμε πως σύντομα θα είναι καλύτερα και να μπορέσει να τρέξει και να παίξει μαζί με τους υπόλοιπους. Είναι συγκινητικά καλός, και τον ονομάσαμε Πρωτέα.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Pin It on Pinterest