Η επιστολή μας στο Υπουργείο Ανάπτυξης για το παστούρωμα

 

Με αφορμή κινητοποιήσεις κτηνοτρόφων από τις Κυκλάδες που ζητούν την εξαίρεση τους από την απαγόρευση του παστουρώματος (το οποίο βάσει νόμου θεωρείται κακοποίηση) αλλά και υποσχέσεις βουλευτών ότι θα νομιμοποιήσουν ειδικά για αυτά τα μέρη την «ήπια περίδεση» κρίναμε απαραίτητο να εκφράσουμε την έντονη διαμαρτυρία μας με επιστολή που στείλαμε στις 13 Νοεμβρίου στο ΥΠΑΑΤ και στο Υπουργείο Εσωτερικών, την οποία παραθέτουμε εδώ:

 

Με μεγάλη ανησυχία μαθαίνουμε ότι οι πιέσεις από νησιωτικές περιοχές της Ελλάδας σχετικά με το παστούρωμα, τείνουν να φέρουν καρπούς, πετυχαίνοντας την εξαίρεση τους από το νόμο και καθιστώντας την «ήπια περίδεση», όπως την αποκάλεσαν, νόμιμη μέθοδο. 

Στο Ελληνικό κέντρο για το γαϊδούρι μεριμνούμε και φροντίζουμε για τα δικαιώματα αυτών των ζώων, περιθάλπτουμε γαϊδουράκια που έχουν υποστεί κακοποίηση είτε λόγω άγνοιας είτε λόγω συνειδητής αδιαφορίας των ιδιοκτητών τους και μέσα από εκπαιδευτικά προγράμματα γνωρίζουμε αυτά τα υπέροχα ζώα στον σημερινό άνθρωπο, που πραγματικά δεν έχει την παραμικρή ιδέα για τη φύση και τις πραγματικές τους ανάγκες. 

Καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με περιστατικά ζώων που έχουν πάθει ανεπανόρθωτες βλάβες και ζημιές λόγω του «παραδοσιακού» τρόπου δεσίματος, της «παστούρας», συνειδητοποιώντας πόσο βάρβαρα και απολίτιστα φέρονται τόσοι και τόσοι ιδιοκτήτες τέτοιων ζώων εργασίας. Γνωρίζοντας πάρα πολύ καλά τόσο τις ανάγκες όσο και την ιδιαίτερη φύση αυτών των ζώων οφείλουμε να διαμαρτυρηθούμε έντονα και να παραθέσουμε όλα τα σχετικά επιχειρήματα, προκειμένου να πιέσουμε προς την αντίθετη κατεύθυνση. 

Η διακήρυξη των δικαιωμάτων των ζώων, από παγκόσμιους οργανισμούς, ορίζει ότι όλα τα πλάσματα έχουν δικαίωμα σε μια ζωή χωρίς πείνα, δίψα, πόνο και αγωνία και ότι οι συνθήκες ζωής τους πρέπει να είναι σύμφωνες με την φύση τους. Τα άλογα και τα γαϊδούρια δεν μπορεί να ζουν με δεμένα πόδια στα χωράφια, όταν η φύση τους είναι  να τρέχουν και να βόσκουν ελεύθερα. Τα κατσίκια και τα πρόβατα έχουν το ίδιο δικαίωμα σε μια ζωή χωρίς περιορισμό και πόνο. Δεν μπορεί στην Ελλάδα του 2018 να διαπραγματευόμαστε την νομιμοποίηση ενός βασανιστηρίου. Ούτε η εικόνα μας στον υπόλοιπο κόσμο να παραμένει μια εικόνα ντροπής. 

Το παστούρωμα ή παστούρα, το δέσιμο δηλαδή δύο ή περισσότερων άκρων ενός ζώου προκειμένου να μη μπορεί να απομακρυνθεί ή να υπερπηδήσει ξερολιθιές και πεζούλες, συνιστά συνειδητή και ηθελημένη κακοποίηση. Προκαλεί πόνο, στρεβλώσεις, τραυματισμούς, εξοστώσεις, αναπηρίες, ακρωτηριασμούς, ατυχήματα, ακόμη και θανάτους. 

Δεν υπάρχει τρόπος να το μετατρέψουμε σε λιγότερο κακό. Είναι σαν να λέμε ότι απαγορεύονται τα βασανιστήρια, αλλά εξαιρούνται τα ήπια βασανιστήρια. Η ήπια περίδεση, δεν μπορεί να μετρηθεί, ούτε να ελεγχθεί, ούτε να εξασφαλιστεί ότι δεν προκαλεί στρεβλώσεις. Αν ανοίξει ο δρόμος στις εξαιρέσεις θα έχει γίνει ένα τεράστιο λάθος και θα είναι σαν να αναιρείται ουσιαστικά ο νόμος. 

Θέλουμε όμως να θίξουμε τις αιτίες που προκάλεσαν και συνεχίζουν όλον αυτό τον αναβρασμό. 

Το πρόβλημα όλο προέκυψε λόγω της ιδιαιτερότητας του εδάφους στις Κυκλάδες και τα άλλα μικρά μέρη που η κτηνοτροφία συνυπάρχει με τις καλλιέργειες. Τα κατσίκια, τα πρόβατα, τα βοοειδή, τα γαϊδουράκια, βόσκουν στο χωράφι που βρίσκεται δίπλα στο περιβόλι ή την καλλιέργεια του γείτονα. Και οι κτηνοτρόφοι των περιοχών εξασφάλιζαν τα ζώα τους (και την ακεραιότητα της σοδειάς του γείτονα) με την παστούρα. Ο νόμος ήρθε να ανατρέψει την παραδοσιακή μέθοδο και έτσι προέκυψε ένα πρόβλημα. Και όπως γίνεται πολλές φορές, ένας νόμος ψηφίζεται χωρίς η κοινωνία να είναι έτοιμη γι αυτόν. Έτσι, οι κτηνοτρόφοι σε αυτά τα μέρη βρέθηκαν απροετοίμαστοι, ενώ η νοοτροπία που επικρατεί δεν επιτρέπει να δουν τη λύση. 

Αντί λοιπόν να ασκείται τόση πίεση για να βαφτίσουμε ένα βασανιστήριο, «λιγότερο βασανιστήριο», αντί οι σύλλογοι και οι συνεταιρισμοί των κτηνοτρόφων να κόπτονται υπέρ της παστούρας στο όνομα της παράδοσης, θα ήταν καλό να δουν τι γίνεται σε άλλα μέρη του κόσμου και μετά να συμβουλέψουν ανάλογα τα μέλη τους. Εξάλλου παραδοσιακά γινόντουσαν και άλλα εγκλήματα ή βάναυσες και βάρβαρες συμπεριφορές ακόμη και απέναντι σε ανθρώπους, οι οποίες όμως άλλαξαν, καταργήθηκαν, κρίθηκαν εγκληματικές.

Οι ηλεκτρικοί φράχτες (που λειτουργούν με ρεύμα, μπαταρία ή μικρά φορητά φωτοβολταϊκά panels) είναι ειδικά σχεδιασμένοι για όλων των ειδών τα ζώα, ιπποειδή, βοοειδή, πρόβατα, χοίρους, ακόμα και άγρια ζώα, μπορούν να περιορίσουν από μερικά τετραγωνικά μέτρα μέχρι εκατοντάδες στρέμματα γης και μπορούν να μεταφέρονται και να επανατοποθετούνται με μεγάλη ευκολία, χωρίς να αλλοιώνουν το φυσικό τοπίο και με πολύ χαμηλό κόστος. Τα ζώα έτσι μπορούν να  είναι εντελώς ελεύθερα – πράγμα που ευνοεί τρομερά στην ευζωία αλλά και την απόδοσή τους, όταν αναφερόμαστε σε παραγωγικά ζώα – ενώ η παρέμβαση στο φυσικό τοπίο είναι εως και αμελητέα. Δεν βλέπουμε τσίγκους και παλέτες, στηριγμένα με τσιμεντόλιθους και σύρματα, ενώ μπορεί κανείς να αλλάζει περιοχή χωρίς καμιά δυσκολία. 

Βέβαια η νοοτροπία που αναφέραμε προηγουμένως συνδυάζει την εμμονή στις παλιές μεθόδους με την άρνηση για οποιαδήποτε οικονομική επιβάρυνση. Μα ακόμα κι αν μιλούσαμε για κάποιον ιδιώτη, και όχι για επαγγελματία κτηνοτρόφο, οι εποχές έχουν αλλάξει. Σήμερα ένας απλός ιδιοκτήτης σκύλου γνωρίζει ότι θα πρέπει να βάλει microchip και να εμβολιάσει το ζώο του.Δηλαδή τουλάχιστον 100.00€ την πρώτη χρονιά. Για έναν ηλεκτρικό φράχτη, που θα εξασφαλίσει την ελευθερία και ευζωία ενός ζώου ή ενός κοπαδιού, η επένδυση δεν ξεπερνάει τα 250.00 – 300.00€. Για ένα τέτοιο ποσό γίνεται όλη η φασαρία. Για μια τέτοια επένδυση και γιατί υπάρχει άρνηση να αλλάξουμε νοοτροπία. Κανείς δεν θέλει να ξεβολευτεί.

Ας σκεφτούμε όλοι πολύ σοβαρά την ευθύνη που έχουμε απέναντυ στα ζώα. Πριν επιτραπεί οποιοσδήποτε ήπιος βασανισμός ας αναλογιστούμε τις συνέπειες μακροπρόθεσμα. Προτείνουμε το Υπουργείο να ενημερώσει τους συνεταιρισμούς και τους συλλόγους και εκείνοι με τη σειρά τους να βοηθήσουν τον κάθε κτηνοτρόφο να εκσυγχρονιστεί και να γίνει καλύτερος. Και όχι να επιστρέψουμε στο μεσαίωνα. 

Προτείνουμε να γίνει το καλύτερο δυνατό, ώστε η εικόνα της Ελλάδας σε σχέση με την μεταχείριση των ζώων, παραγωγικών, οικόσιτων, εργασίας ή κατοικίδιων να αρχίσει να μοιάζει με μιας πολιτισμένης χώρας. Γιατί δυστυχώς απέχει ακόμα. 

Είμαστε δίπλα σε όποιον θελήσει να του παρέχουμε τις γνώσεις και τη βοήθεια μας αλλά και απέναντι σε όποιον προσπαθεί να καταπατήσει τα στοιχειώδη δικαιώματα των ζώων και ιδιαίτερα των ιπποειδών, στη χώρα μας.

.

 

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Pin It on Pinterest